Sesi kapalı izleyen de anlasın: altyazının dört kuralı

Videonuzu izleyen herkes sesi açmıyor. Toplantı arasında, toplu taşımada ya da yanında biri uyurken akışta gezinen kişi görüntüye bakıyor ve sesi açıp açmamaya birkaç saniyede karar veriyor. O birkaç saniyede ne anlattığınızı okuyamıyorsa geçip gidiyor.

1. Altyazı konuşmayı kelime kelime izlemeli

Cümle cümle ekrana düşen uzun satırlar okunmuyor: göz satırın sonuna varmadan konuşma ilerliyor. Doğrusu, konuşmayı iki-üç kelimelik parçalara bölmek ve her parçayı söylendiği anda göstermek. İzleyici okuduğunu hissetmiyor; dinliyormuş gibi takip ediyor.

İyi altyazı okunmaz, takip edilir.

2. Ekranın altı sizin değil

Platformlar ekranın alt kısmına kendi yazılarını, gönderi açıklamasını ve düğmelerini koyuyor. En alta yerleştirilen altyazı o katmanın altında kalıyor. Yazıyı alt kenardan yukarı, alt üçte birin biraz üstüne almak onu hem arayüzün hem de yüzünüzün dışında tutuyor.

3. Okunmayan renk yok sayılır

Açık zeminde beyaz yazı, hareketli arka planda ince yazı: ekranda var ama izleyici için yok. Kalın bir yazı tipi, koyu bir kontur ya da yarı saydam bir zemin, arkada ne olursa olsun okunmasını sağlıyor. Vurgulamak istediğiniz tek kelimeyi renklendirmek dikkat çeker; her kelimeyi renklendirmek hiçbirine.

4. İzleyicinin dilinde

Türkçe anlatıyor ama yurt dışındaki bir kitleye de ulaşmak istiyorsanız videoyu yeniden çekmeniz gerekmiyor. Altyazıyı başka bir dilde vermek aynı çekimi ikinci bir kitleye açıyor. Dikkat edilecek tek şey çevirinin konuşmayla aynı anda akması: çevrilen satır söylenen cümleden çok önce ya da çok sonra görünürse izleyici kopuyor.

• Parçalar kısa olsun: iki-üç kelime.
• Altyazıyı ekranın alt kenarından yukarı alın.
• Arka plan ne olursa olsun okunan bir kontrast seçin.
• Tek vurgu, tek renk.
• Yayınlamadan önce videoyu bir kez sesi kapalı izleyin.